Stelt u zich het leven eens voor zonder Internet.... Tenzij u er nu geen toegang to heeft, is het moeilijk te geloven dat u zonder zou kunnen. Zelfs mobieltjes krijgen tegenwoordig toegang. Tot dusverre is het belang van infrastructuur overduidelijk. Maar is het neutraal?

Neutraliteit

Internet is neutraal. Er wordt niet gefilterd en er is geen censuur. Toch? Ik zou het werkelijk niet weten. Het lijkt open en neutraal vanuit mijn gezichtspunt, maar filtering en censuur is niet waar het hier over gaat. De vraag is: is de dienst op zichzelf neutraal?

Kwaliteit en mogelijkheden

De toegangsdiensten voor Internet worden voortdurend beter. In Nederland is het voor sommige huishoudens mogelijk om snelheden tot 120Mbps te krijgen voor een relatief laag bedrag, zij het via glasvezel of coax. In stedelijke gebieden kan iedereen 50Mbps krijgen. Alles lijkt dus in orde...

Wat weinig mensen zich realiseren is dat Internet, het medium dat de meeste mensen gebruiken, een zogenaamd 'best effort' netwerk is, wat inhoudt dat je geen enkele garantie krijgt in termen van beschikbaarheid, reparatietijd, toegang tot diensten, verzin het maar. Geen enkele. Wanneer u dus overweegt om 'cloud computing' via het Internet af te nemen, bedenkt u zich dan nog eens. Wanneer er 'iets' niet goed gaat, kunt u daar niemand anders op aanspreken dan uzelf, omdat u op een dergelijke dienst vertrouwde. Dat betekent niet dat cloud computing waardeloos is, het is eenvoudig een herinnering dat Internet niet het antwoord op alles is. Salarisbetaling en bankzaken via Internet kan prima, maar wanneer het aankomt op online ERP-systemen of zelfs remote desktops, dan kan het heel vervelend voor u worden.

Er is nog iets anders aan de hand met standaard Internet toegang. Wanneer u een Internet service afneemt, realiseren weinig mensen zich dat ze in feite twee diensten tegelijk afnemen. Ze krijgen een connectiviteitsdienst naar de provider en een internettoegangsdienst vanaf de provider. Omdat de provider de connectiviteitsdienst 'bezit', bepaalt hij wat daarover beschikbaar is.

Moeilijk te begrijpen? Denk aan wegen. Stel dat u spullen van een supermarkt wilt kopen, maar dat er geen weg loopt vanaf uw voordeur naar de supermarkt. Zou u toestaan dat de supermarkt een weg aanlegt naar uw voordeur onder voorwaarde dat u alleen gebruik kunt maken van de voertuigen van de supermarkt, van hun spullen en hun aanbod tegen hun tarieven? Natuurlijk niet. Als u een weg 'heeft', dan wilt u daar gebruik van maken zoals u dat schikt. Maar dat is nu precies het probleem met de hedendaagse internet providers... u kunt er één kiezen, een keuze maken uit hun aanbod van diensten en vervolgens zit u eraan vast. U kunt niet de connectiviteit van de ene provider kopen, internet toegang van de andere en radio en TV van weer een andere...

Sommige landen, waaronder Nederland, hebben het gebruik van de zogenaamde 'laatste kilometer', de kabel van de dichtstbijzijnde grens-router tot aan de meterkast, in de wet vastgelegd. Daarmee wordt geforceerd dat ook andere maatschappijen van dit stukje gebruik kunnen maken, waarbij dus echte monopolies voorkomen worden. Op papier ziet dat er uitstekend uit. De werkelijkheid zit echter in de kleine lettertjes verborgen. Weinig wetgevers hebben verstand van publiek toegankelijke netwerken, wat heel veel ruimte laat voor gevestigde telco's om nieuwe concurrentie tegen te gaan. Wanneer het dus aankomt op keuze, dan heeft dit model ernstige beperkingen.